Aan de internen uit de derde graad bieden we boten aan die op eigen kracht varen. Het zou een Optimist kunnen zijn maar de internen kiezen zelf! Een eigen boot kiezen lijkt evident, maar is dit zeker niet. Zelfstandigheid vraagt nu eenmaal een grote verantwoordelijkheid. In het maken van keuzes gaande van het soort boot, de bestemming die men voor ogen houdt en de koers die men wil varen, staat men niet alleen. We zijn eindelijk aangekomen op de plaats waarnaar we zo lang verlangd hebben. De internen van de derde graad zullen de laatste voorbereidingen moeten treffen om er alleen op uit te trekken. De woeligste tijden zijn achter de rug. De internaatsdirecteur en haar internaatsmedewerkers zullen nu alle middelen aanreiken zodat de internen beseffen dat ze op eigen benen staan. Zij zorgen voor een warm leefklimaat waarin iedere intern op individuele wijze zijn doel kan verwezenlijken. Studeren op een individuele kamer is hier op zijn plaats. De studietijd en studie-inzet worden grotendeels door de intern zelf bepaald. De intern vult vanaf nu ook zelf het grootste deel van zijn ontspanningstijd in. Hierbij heeft hij/zij nog steeds de mogelijkheid om in te gaan op voorstellen van de opvoed(st)er. Ook het slapengaan is geen groepsgebeuren meer. De eigen kamer nodigt uit om zelf voor voldoende nachtrust te zorgen. Het team van opvoeders reikt de middelen aan en zorgt voor een duidelijk kader waarbinnen de internen hun eigen weg kunnen bepalen. Telkens zij daarvoor hulp nodig hebben, zullen ze die hulp bij hun opvoeders vinden. Door deze werkwijze beletten we dat onze internen door het bos de bomen niet meer zien of de pedalen verliezen. Het verlangen naar vrijheid is soms zo groot dat er vergeten wordt dat deze steeds op een verantwoorde manier moet ingevuld worden, rekening houdend met de anderen en binnen bepaalde grenzen.